Hier zullen de gebouwen met de oneven huisnummers in het westelijke deel van de Reguliersdwarsstraat worden behandeld.
Dit zijn de nummers 1 t/m 75 in het gedeelte tussen Konings- plein en Vijzelstraat:
De panden met oneven nummers in het
westelijke deel van de straat
Nummer 1
Dit pand was van begin jaren '10 tot begin jaren '30, samen met de naastgelegen nummers 3 en 5 van de Reguliersdwarsstraat en de nummers 5 en 7 van het Koningsplein, onderdeel van Sa- nitair Technisch Bureau J.G. Korsten, dat centrale verwarming en sanitaire inrichtingen leverde.
In 1926 werd voor dit bureau op deze hoek een opvallend pand van 7 verdiepingen hoog ontworpen door Jan Wils, de architect van o.a. het Olympisch Stadion en het City Theater. Het ont- werp werd echter nooit uitgevoerd.
Het grote blok werd nadien weer in afzonderlijke eenheden verhuurd, maar bleef in handen van dezelfde eigenaar, die ook nog nummer 7 van de Reguliersdwarsstraat bezit.
Nummer 1 van deze straat hoorde in 1970 weer bij schoenen- en tassenwinkel De Lange op de hoek van het Koningsplein. Sinds begin jaren '80 zit hier de schoenenwinkel Shoebaloo (www.shoebaloo.nl), die in dit filiaal alleen herenschoenen verkoopt. Tot eind 2007 waren de vierkante etalageramen van deze zaak aan de Reguliersdwarsstraat voorzien van een vierkleurige verlichting, die een heel toepasselijke blikvanger waren voor deze ingang van de straat:
Etalageramen van Shoebaloo aan de kant
van de Reguliersdwarsstraat (2007)
Nummer 3
Van begin jaren '10 tot begin jaren '30 was dit pand onderdeel van Sanitair Technisch Bureau J.G. Korsten (zie nummer 1).
Later bij het naastgelegen Italiaans restaurant Saturnino getrokken.
Nummer 5
Van begin jaren '10 tot begin jaren '30 was dit pand onderdeel van Sanitair Technisch Bureau J.G. Korsten (zie nummer 1).
Tegenwoordig het Italiaans restaurant Saturnino.
Nummer 7
In 1970 zat hier een snackbar en van midden jaren '80 tot eind jaren '90 het Franse specialiteitenrestaurant La Camargue.
Tegenwoordig het Italiaanse Ristorante Romana.
Advertentie van La Camargue
Nummer 9
Van 1946 tot 1958 waren op dit adres de beroemde Toonder Studio's gevestigd, waar onder leiding van Marten Toonder o.a. de strips en tekenfilms van Tom Poes werden gemaakt.
Dit pandje lijkt heel klein, maar toendertijd liep het helemaal door totaan de achtergelegen Singel en omvatte allerlei kamers en verdiepingen die via een wirwar van trappetjes en gangetjes bereikbaar waren.
Niet alleen zou deze 'onzichtbare' ruimte achter het oude gevel- tje goed in de geheimzinnige sfeer van de Tom Poes-verhalen gepast hebben, ook was dit, wellicht mede daarom, de favo- riete werkplek van Marten Toonder zelf.
Heel jammer vond hij het dan ook toen in 1958 de huur werd opgezegd en hij moest verhuizen naar een ander pand aan de Herengracht (zie De Toonder Studio's).
Briefpapier met het adres van toen de Toonder Studio's
aan de Reguliersdwarsstraat 9 gevestigd waren
(foto: www.lambiek.net)
Tegenwoordig heet nummer 9 het "PHAROS-huis", waarvan de bestemming vooralsnog niet bekend is.
Nummer 11
Medio jaren '50 zat hier cafe 't Centrum.
In 1963 kwam hier het eerste permanente homocafé in de Reguliersdwarsstraat: de Mac Donald. Het was in die dagen nog wel een besloten zaak, met gordijnen voor de ramen en een portier bij de deur.
De Mac Donald werd in 1981 overgenomen door Lou Charité, die de zaak een jaar later verkocht aan de roemruchte Manfred Langer. Deze maakte er de Traffic van en richtte de zaak in met allerlei dingen die met verkeer te maken hadden. De Traffic werd in 1991 verkocht, waarna het waarschijnlijk nog korte tijd een heterozaak onder de naam Bicyclette was.
Sindsdien is het pand in gebruik als restaurant. Zo was hier eind jaren '90 restaurant/steakhouse El Ternero gevestigd en zat er vervolgens het Thaise restaurant Phuket, dat in september 2008 onder een nieuwe eigenaar werd omgedoopt tot Phutakun.
Nummer 13-15
Hier was in 1998 café Scandals gevestigd en in 2003 de M Bar, die in de gids Let's Go Amsterdam uit 2003 als volgt wordt be- schreven:
Sleek, slick, slippery minimalist bar (...) drawing a mainly straight crowd. Chill on the high-backed blue velvet couches or the tiny stools, or simply pose against the red light stripes that glow against the back wall. DJs spin house, club, and techno.
Niet veel later kwam hier Club Dwarz, waar vanaf maart 2005 op vrijdagavond de Harem Nights werden georganiseerd: de eerste Turkse gay-clubavonden buiten Turkije (zie www.ha- remevents.com). toen Dwarz kort daarna wegens problemen met de vergunning moest sluiten, werden deze avonden elders voortgezet.
Eind september 2005 werd hier door Chrit Reijnders de naar zijn eigen initiaal genoemde bar Plan C geopend. Dit was een trendy bar met gemengde muziek, die door Reijnders eigenhandig werd ingericht met een strak modern interieur, dat groots is opgezet, maar toch intiem aandoet. Plan C was ook populair bij studenten(verenigingen).
In 2008 werd de zaak overgenomen door Summy en Harry Singh, waarbij het concept hetzelfde bleef. In juni 2009 werd Bar Plan C gesloten (zie nog www.barplan-c.nl).
Interieur van de voormalige Bar Plan C
(foto's: www.barplan-c.nl)
Boven deze horecagelegenheid (nr. 13-15 hs) bevinden zich 3 appartementen (nr. 13 boven) en nog 1 appartement (nr. 15 boven). Bij een publieke verkoping eind 2008 bleken deze drie gedeelten verhuurd voor elk zo'n € 36.000,- per jaar.
Na een verbouwing werd hier in oktober 2009 het Ibiza Restaurant geopend, een zaak met Spaanse keuken van dezelfde eigenaar als de Ibiza Club aan de Lange Leidsedwarsstraat.
Nummer 17-19
Rond de oorlogsjaren zou hier op de eerste verdieping een film- zaaltje geweest zijn en in 1969 was Warmte Technisch Bureau Koningsplein hier gevestigd.
Emaille bordje van WTB Koningsplein
In 1976 werd hier de eerste homodisco van de Reguliersdwars- straat geopend: De Viking. Deze zaak had aanvankelijk een hippie-achtige karakter, maar door de hoerenjongens en de drugsdealers kreeg het een dubieuze naam. In 1987 werd de Viking na een drugsinval door de politie gesloten.
Na een verbouwing werd hier in 1989 café-dancing Havana geopend. Ook deze zaak had een wat alternatief karakter en werd daarmee voor velen een zeer geliefde en populaire uitgaansgelegenheid. In 2002 werd de Havana om financiële redenen gesloten.
Anderhalf jaar later werd het pand gekraakt door een groep studenten, die later werden afgewisseld door het collectief Vier de Wereld, dat er o.a. een kunstenaarswinkel opende. In 2005 verlieten zij het pand weer.
Nadat het gebouw weer een aantal jaren leeg had gestaan, opende hier in april 2009 een nieuwe zaak onder de naam Havanna Amsterdam. Dit is een restaurant en club, die in juni 2009 ook een homozaak werd.
Nummer 21
Eind mei 1936 opende L.B.A. Leenes hier een kroeg, die prompt bezoek kreeg van inspecteurs van de politie. Die troffen daar enkele homo's aan, waaronder Bob Schepers, de toendertijd be- kende uitbater van achtereenvolgens de homokroegen Empire (Nes 17), Huize Volendam (Watersteeg 4-6) en Circuit (Spui- straat 330). Op grond van deze ontdekking kon Leenes de vergunningen voor drank en muziek wel vergeten, maar enkele maanden later zegde hij toe "alle homosexuelen te weren".
Sinds de jaren '50 zat hier het kleine Franse restaurant Adrian, dat herkenbaar was aan twee lantaarns aan de gevel en een permanent uithangende Franse vlag. In 1975 was het een zaak met 30 zitplaatsen, een bar en een "goede tot zeer goede keuken", waarmee Adrian één van de weinige restaurants in de stad met een Michelinster was. De prijzen van de gerechten lagen toen tussen de fl. 30,- en 75,-.
Advertentie van restaurant Adrian
in Het Parool, begin jaren '80
Tot medio augustus 2007 zat hier het studentikoze café Barfly.
Na een renovatie is in november 2007 Code 21 in dit pand gekomen.
Nummer 23
Medio jaren '50 zat hier Garage Perez.
Later zaten hier het Thaise restaurant Mai Thai, het Franse restaurant Zet Isie en vervolgens het eveneens Franse restaurant Het Amsterdams Wijnhuis, waarvan de naam in glas-in-lood boven de voorruit nog bewaard is gebleven.
In 2004 kwam hier Restobar Knus, een klein en gezellig restaurantje met op de begane grond een bar voor allerlei drankjes, op de eerste verdieping een restaurantgedeelte en op de tweede verdieping een loungegedeelte en de toiletten. In het najaar van 2009 werd Knus gesloten, als zoveelste op rij in dat jaar.
Interieur van de voormalige Restobar Knus
Al vrij snel na de sluiting van Knus kwam hier weer een vergelijkbaar restaurantje onder de naam BLOC.
Nummer 25
Eind jaren '90 zat hier "Galerie 1718 - Culture & Camp", een ga- lerie met homo-erotische kunst, die was genoemd naar het jaartal op de gevelsteen en het (homo)tijdschrift Culture & Camp. Hier vonden regelmatig tentoonstellingen plaats, zoals bijvoorbeeld deze advertentie voor een expositie in 2000 laat zien.
Tot medio 2007 was hier nog een antiekzaakje gevestigd.
Dit pand heeft een fraaie gekleurde gevelsteen met het jaartal 1718, een zevenpuntige ster en de spreuk "Tis AL Out". Het jaartal is mogelijk het bouwjaar en de ster het herkenningsteken van het huis (zoals tegenwoordig het huisnummer). De spreuk spreekt eigenlijk voor zichzelf...
Nummer 27
Midden jaren '80 zat hier het grill restaurant Churrasco.
Tegenwoordig het knoflookrestaurant Garlic Queen.
Nummer 29
Van begin jaren '80 tot eind jaren '90 zat hier coffeeshop Prix D'Ami, één van Amsterdams eerste en beste coffeeshops in de moderne zin des woords: waar dus soft-drugs gekocht en gebruikt konden worden.
Vermoedelijk daarna kwam hier café Grand Prix, dat blijkens de naam en de afbeeldingen op het zonnescherm de racewereld als thema had. Waarschijnlijk was ook dit een coffeeshop.
Sinds januari 2007 is hier coffeeshop Betty Too gevestigd.
(foto: www.allcom-electronics.nl)
café Grand Prix
Nummer 31
Dit pand met trapgevel is gebouwd in 1642 en behoort daarmee tot de oudste nog bestaande gebouwen van de Reguliersdwars- straat.
In de jaren '50 zat hier de grafische studio Tolnai.
Na een volledige renovatie opende hier in 1970 de coffeeshop DownTown, die zowel het eerste openlijke homocafé van Amsterdam als de oudste nog bestaande horecagelegenheid in de Reguliersdwarsstraat is.
- Hiertussen de Sint Jorisstraat -
De naam van deze straat is ontleend aan het Sint Jorisgasthuis, dat in de Middeleeuwen ongeveer op deze hoogte aan de overkant van de Singel lag.
De nummers 29 t/m 37 in 1956
(foto: Stadsarchief Amsterdam)
Nummer 33
Medio jaren '50 zat hier café Unicum.
Sinds 1981 was hier Crimson Menswear gevestigd, dat aanvankelijk ook een kapsalon was. Deze zaak zou het meer dan 25 jaar volhouden en sloot uiteindelijk in september 2009.
Niet lang daarna opende hier kapsalon El Encanto.
Advertentie ter aankondiging
van Crimson Menswear
Aan de zijgevel van dit pand aan de Sint Jorisstraat bevinden zich twee vormen van straatkunst: rechts van het raam een kleurig mozaïekje van een space invader (zie www.space-invaders.com) en boven het raam een pijl in het kader van aBoVe ART:
Straatkunst aan de zijgevel van nummer 33
Nummer 35
Chinees restaurant Sichuan Food, dat als eerste Chinese restaurant in Europa een Michelinster ontving.
Nummer 37
In 1917 zat hier smederij en brandkastenfabrikant J. Houtmeijer en van de jaren '60 tot 1981 het magazijn van de tuinbenodigd- hedenhandel van de Koninklijke Zaadhandel J.B. Wijs & Zn.
In juni 1981 werd hier vervolgens het beroemde en meteen al zeer trendy gaycafé April geopend. In 1996 werd deze zaak ingrijpend vergroot en verbouwd, waarbij onder andere een draaiende bar werd geïnstalleerd. Daarmee werd het het toendertijd grootste homocafé van Europa!
Een volgende complete verbouwing vond plaats in 2008-2009, waarbij de zaak nog weer groter werd en een modern zwart interieur van de hand van Eric Kuster kreeg, die eerder al de ARC had ontworpen.
Nummer 39
Medio jaren '50 schoenmaker H. Vermoolen.
Tegenwoordig Mantalk Mannenlingerie, die er in 1998 al zat.
Nummer 41
Begin jaren '80 zat hier het toendertijd redelijk bekende café Men's Ruin, dat tot laat in de nacht geopend was en waar live-muziek en jamsessies waren.
Men's Ruin werd in 1986 opgevolgd door café De Korte Golf dat eveneens bekend kwma te staan om zijn jamsessies op zondag. Deze populaire zaak sloot uiteindelijk in 2003.
In dat jaar kwam vanuit de Warmoesstraat The 5th Element hierheen, aanvankelijk als vodkabar, later ook als restaurant en champagnebar.
In juli 2008 werd deze zaak overgenomen door restaurant De Compagnon uit de Guldenhandsteeg, die van nummer 41 een brasserie en van het bijbehorende pand op nummer 45 een wijnbar maakte. Als gevolg van de economische crisis moesten beide zaken in augustus 2009 al weer gesloten worden.
Nummer 43
Hier zat in 1998 café Nieuwe Liefde, daarna(?) het Breeser Café en sinds 2002 danscafé El Punto Latino, dat in 2006 verhuisde naar een groter onderkomen aan de Lange Leidsedwarsstraat nr. 35 (zie www.puntolatino.nl).
Sinds juli 2007 Japans restaurant Mitsukuni.
Nummer 45
In de jaren '50 in gebruik bij het Gemeentelijk Energiebedrijf en in de jaren '80 zat hier de fameuze café-dancing Blitz.
Vermoedelijk zat hier daarna nog korte tijd de als homozaak te boek staande Bongos Bar, later gevolgd door Latin Bar Le Crush, die begin 2007 na een drugsinval gesloten werd.
In november 2007 werd dit pand in gebruik genomen door Vodka Bar & Restaurant The 5th op nummer 41 en samen daarmee in juli 2008 overgenomen door restaurant De Compagnon. Als gevolg van de economische crisis moesten beide zaken in augustus 2009 al weer gesloten worden.
Nummer 47
Medio jaren '50 zat hier reclame-atelier Arti.
Daarna was hier decennialang het repa- ratie-atelier voor tabakspijpen van Han Schellings gevestigd. Deze pijpenrepa- rateur genoot landelijke bekendheid en werkte na de sluiting van zijn atelier in dit pand nog enkele jaren elders door. In 2004 is de werkplaats overgenomen door de aan het Pijpenkabinet gelieerde Smokania Pipeshop (zie www.pijpen- kabinet.nl).
Na het vertrek van Schellings zat hier een hooguit een klein jaar café Groom en uiteindelijk is dit pand bij het naastgelegen restaurant La Margarita getrokken.
Nummer 49
In de jaren '50 en '60 zat hier carrosserie- en wagenbouw fa. G.C. van Erk & Zoon.
Tijdens de 'kraakgolf' in het voorjaar van 1980 werd ook dit pand gekraakt, wat in een pamflet van 12 mei 1980 als volgt werd verkondigd:
Reguliersdwarsstraat 49 is na een jaar leegstand weer bewoond! Wij zijn vrouwen die woonruimte zochten om als woongroep te wonen. De eigenaar wilde verbouwen. De laatste 7-8 maanden is er echter niets meer aan het huis verbouwd. Er zijn nogal wat dingen gesloopt. Het pand moet be- stemd worden voor jongerenhuisvesting. Wij eisen van de gemeente dat ze dit pand geschikt maakt voor jongerenhuisvesting. Kom eens op de koffie! Hulp in de vorm van eten, barrikademateriaal enz. is welkom!
Sinds 1992 zit hier het Caribische restaurant La Margarita Caribbean.
- Hiertussen de Openhartsteeg -
De naam van deze steeg is ontleend aan een gevelsteen waarop een open hart en een oranje-appel waren afgebeeld, die in de 16e eeuw golden als blijk van Oranjegezindheid. Deze steeg heette vroeger ook wel de Pottenbakkerssteeg.
Nummer 51
In dit pandje zat in 1984 de Sushi Bar met "Van heel vroeg tot heel laat heerlijk Japans eten". Eind jaren '90 was hier de snackbar Midnight Snack en tegenwoordig zit hier Wok & Cook.
Ergens op de nummers 51, 53 en vermoedelijk ook nummer 49 zaten in de jaren '70 tot begin jaren '80 enkele hoeren. Tesamen met het feit dat ertegenover alleen garages zaten, gaf dit het middelste gedeelte van de straat een enigszins onguur, of op z'n Amsterdams gezegd: aggenebisj sfeertje.
Nummer 53
Hier zat in 2000 een zaak van de keten Gary's Muffins, waar, naast koffie, thee en frisdranken, de toendertijd zeer populaire Amerikaanse muffins en bagels in allerlei variaties verkocht werden. Deze vestiging was op vrijdag en zaterdag open tot 04.00 uur en sloot waarschijnlijk in 2005 definitief.
Gary's Muffins
Tegenwoordig zit hier snackbar Noona, die tot na de sluitings- tijd van de uitgaansgelegenheden geopend is, net zoals de vroegere snackbar op nummer 51 dat kennelijk was.
Nummer 55-57
Hier bevonden zich twee 18e eeuwse pandjes met tuitgevel, waar in 1917 op nummer 55 brandstoffenhandel C. van Hilst en op nummer 57 de Internationaal Bar zat. Beide pandjes zijn in de jaren '60 gesloopt.
Reguliersdwarsstraat nrs. 55-57 in de jaren '60 en in 2007
De plek bleef leeg totdat hier in de jaren '80 een futuristische nieuwbouw van beton en zwart glas naar ontwerp van Sjoerd Soeters werd gerealiseerd (zie: Gedaanteverwiseling: Regu- liersdwarsstraat 55-57).
Dit nieuwe pand omvat een luxe penthouse, een appartement en een horecagelegenheid die de begane grond en de eerste verdieping inneemt. Nog in 2005 kon men via homohotel Amistad in de Kerkstraat (zie www.amistad.nl) in het penthouse en het appartement overnachten, maar het penthouse is in 2007 te koop gezet voor € 645.000,-.
In de horecaruimte hebben o.a. Tony's Trattoria van de Pasta & Pizza Company, Pizzeria Calzone en het Spaanse restaurant La Esquina gezeten, die ook de grote gevelvlakken van hun respectieve reclames voorzagen. In 1999 zat hier het Spaanse tapasrestaurant El Niño, dat na een schietpartij gesloten werd.
Sinds 2003 zit hier het Argentijnse grillrestaurant Los Ami- gos, maar de muurschildering is nog die van La Esquina.
- Hiertussen de Geelvincksteeg -
De naam van deze steeg is ontleend aan de naam van twee pakhuizen op de hoek van de Singel, waarnaar ook het huidige gebouw De Geelvinck is genoemd.
De Geelvinck
In het nieuwbouwcomplex De Geelvinck zijn, naast een winkel aan de Reguliersdwarsstraat, diverse winkels aan de Geelvinck- steeg en de Singel, alsmede kantoren en een parkeergarage gevestigd. De garage is ook voor het winkelende en uitgaande publiek beschikbaar.
De Geelvinck aan de Reguliersdwarsstraat
De naam van dit complex, die iets te letterlijk in de kleur van de raamkozijnen terugkomt, gaat terug op een dubbel pakhuis dat op de hoek van de Singel (nr. 530) en de Geelvincksteeg stond. Dit pakhuis werd in 1876 afgebroken om plaats te maken voor een nieuw gebouw genaamd d'Geelvinck, dat in 1888 in bezit kwam van de Amsterdamsche Werkmansbond.
Een paar nummers verderop, op Singel nr. 536, bevond zich sinds 1934 café Populair, dat werd gerund door ome Henk (ten Brink), die eerder de homokroeg Rheinland (Warmoesstraat 77) had. Toen de politie in de Populair kwam kijken troffen ze ho- mo's aan, waarna van vergunningen voor drank en muziek geen sprake meer kon zijn.
Desondanks bleef dit tot in de oorlog een redelijk goed bezocht homocafé. Dat zal mede gekomen zijn door de gunstige ligging nabij het door homo's drukbezochte urinoir onder het wachthuis naast de Munttoren.
Deze panden werden samen met het achterliggende huizenblok in 1943 verwoest door het neerstorten van een Engelse bom- menwerper en de daaropvolgende brand. Na de oorlog was het braakliggende terrein, samen met dat aan de overkant van de straat, in gebruik bij garage Tabak.
Midden jaren '60 werd hier, direct aansluitend bij het gebouw Muntstaete, het huidige pand gebouwd. Het kwam gereed in 1966 en was, net als gebouw Munstaete, ontworpen door de architect K.L. Sijmons uit de kring van het Nieuwe Bouwen.
Het nieuwe gebouw bevindt zich een flink stuk binnen de oude rooilijnen, zodat de Reguliersdwarsstraat breder en de Geelvincksteeg een (autovrij) pleintje werd, dat nu zomers met terrasjes gevuld is.
Oorspronkelijk bevond zich langs deze kant van het pand een galerij, maar die is eind jaren '90 dichtgemaakt en vormt nu onder nummer 57a een winkelruimte:
De Geelvincksteeg
De Geelvinck omvat de volgende huisnummers:
Nummer 57a
Bed Habits Amsterdam, de betere winkel voor slaapkamerinrichting.
Nummer 59
Sinds 1994 is hier gevestigd The Fabulous Stringslip, een winkel voor erotisch ondergoed en speelgoed, maar ook voorverkooppunt voor homofeesten.
Nummer 61
De in- en uitrit van de parkeergarage van De Geelvinck.
Muntstaete
Tussen De Geelvinck en het Carltonhotel ligt het nieuwbouw- complex Muntstaete, waarin enkele winkels en kantoren aan de Singel zijn gevestigd. Ook dit pand beschikt over een inpandige parkeergarage die aan de Reguliersdwarsstraat uitkomt, maar deze is niet voor publiek toegankelijk.
Muntstaete aan de Reguliersdwarsstraat
Dit gebouw werd ontworpen door architect K.L. Sijmons en in 1958-'61 gebouwd als het nieuwe hoofdkantoor voor de "Spaar- bank voor de stad Amsterdam", dat in 1964 door de toenmalige minister van Financiën werd geopend.
In dit gebouw bevond zich onder meer een grote recreatiezaal met een podium, die toegankelijk was via de ingang aan de Reguliersdwarsstraat nr. 75:
Recreatiezaal van de Spaarbank voor de Stad Amsterdam
(ansichtkaart Noordhoffs Fotodrukind.)
In 1979 werd de naam van deze bank, inmiddels één van de grootste van ons land, gewijzigd in Centrumbank. In 1983 fu- seerde deze bank met spaarbanken uit Rotterdam en Breda tot de Verenigde Spaarbank (VSB), die in 1990 samen met AMEV en de Belgische verzekeraar AG Groep opging in het huidige Fortis.
Een kleiner deel van dit pand was tot voor kort in gebruik bij de Autoriteit Financiële Markten en tegenwoordig bij het Gerechtshof Amsterdam (Singel 542).
Het huidige gebouw Muntstaete staat op de plek waar, tot aan de verwoesting van 1943, het vroegere hoofdkantoor van de Spaarbank voor de Stad Amsterdam stond. Dat bevond zich aanvankelijk in het pand aan de Singel nr. 542, waar rond 1912 ook nr. 544 bij werd getrokken.
Eind jaren '30 werd dit kantoor opnieuw verbouwd, waarbij het naar achteren toe helemaal werd doorgetrokken naar een nieuw gebouwd pand aan de Reguliersdwarsstraat nr. 73.
Na het neerstorten van de Engelse bommerwerper in de nacht van 26 op 27 april 1943 werd ook dit hoofdkantoor van de Spaarbank zwaar beschadigd. Na de nodige herstelwerkzaam- heden kon het echter al na een half jaar weer provisorisch in gebruik worden genomen (zie: Archief van de Spaarbank voor de Stad Amsterdam).
Nagenoeg geheel verwoest werd in 1943 ook het befaamde Huydecoperhuis aan de Singel nr. 548. Deze rijkversierde en ruime woning was ontworpen door Philips Vingboons en in 1634 gebouwd voor de machtige burgemeester Joan Huydecoper van Maarsseveen (1599-1661).
Eind 19e eeuw was hierin een papierfirma gevestigd, waartoe ook het pand aan de Reguliersdwarsstraat nr. 75 behoorde.
Na het neerstorten van de Britse bommenwerper resteerde van het Huydecoperhuis alleen nog de voorgevel. Die werd steen voor steen afgebroken en ligt tot op heden ergens opgeslagen.
|
