Hieronder zullen de gebouwen met de oneven huisnummers in het oostelijke deel van de Reguliersdwarsstraat worden behandeld.
Dit zijn de nummers 87 t/m 133 in het gedeelte tussen Vijzel- straat en Rembrandtplein:
De panden met oneven nummers in het
oostelijke deel van de straat
Nummer 87
Hier zat mogelijk al sinds 1917 Piano Jazz Café De Favoriet. In de jaren '70 kwamen hier vooral veel kunstenaars en midden-dertigers op sentimental journey. De uiterst donkere inrichting verschafte een warme geborgenheid. De Favoriet bestond nog eind jaren '80.
Sinds 1992 het hip-hopcafé De Duivel.
Nummer 89
Hier was in 1969 het loodgietersbedrijf en technisch bureau H. Swart gevestigd.
Sinds eind jaren '80 het Spaanse tapasrestaurant Castillo Tapas y Steaks.
Nummer 91
In de jaren '50 en '60 een herenkapper.
Sinds de jaren '80 zit hier de piercingshop Tattoo Palace (zie: www.tattoopalace.com).
Het oostelijke deel van de straat in 1969 met
in het midden het lage pandje van de Marathon Bar
(foto: Stadsarchief Amsterdam)
Nummer 93
Hier zat lange tijd de Marathon Bar, in een pand waarvan de bovenverdiepingen na de oorlog gesloopt zijn. Toen resteerde alleen de benedenetage nog, die via een trapje van drie treden te bereiken was.
In 1941 werd deze bar gerund door een jong homopaar uit Rot- terdam. De zaak liep naar verluidt niet erg goed, waarschijnlijk mede als gevolg van de bezetting. Daar kwam bovendien bij dat de politie zeer regelmatig de persoonsgegevens van de bezoe- kers kwam noteren. Diverse van homoseksualiteit verdachte personen moesten daarna bij de zedenpolitie verschijnen voor een verhoor. Hierdoor kwamen er al binnen een jaar geen homo's meer in de Marathon, maar de bar zelf bestond nog in 1969.
Nadien is het pandje gesloopt en vervangen door nieuwbouw met meerdere appartementen. Daarbij werd tegelijk de naast- gelegen Sint Pieterssteeg afgesloten met een poort.
Nummer 95
In de jaren '60 en '70 zat hier café De Taveerne en vervolgens de Old City Bar. Daar werden meestal door enige buitenlanders Amerikaanse liedjes gezonden. De bezoekers konden daar dan op dansen op een piepklein halfrond podiumpje, dat bedoeld leek voor een mini-floorshow. Old City Bar bestond nog in 1989.
Tegenwoordig Minimarket Sen.
De nieuwbouw op de nummers 93 en 101
met op nummer 95 Minimarket Sen
Nummer 97
In de jaren '60 en '70 zat hier de Jenny Bar. Deze zaak was luchtig en vrij sober ingericht en had wisselende, even aardige als aantrekkelijke dames voor en achter de bar. In 1977 kostje een pilsje hier fl. 2,50, kleine "damesdrankjes" fl. 8,- en een fles champagne fl. 110,-. Dit aldus het Groot Amsterdams Kroegenboek uit 1977.
Nummers 99-101
Eind jaren '80 zijn de pandjes op de nummers 99 t/m 101 gesloopt en vervangen door nieuwbouw met appartementen en een fietsenstalling voor bioscoop Pathé de Munt aan de Vijzelstraat, de derde grote bioscoop in de vroegere Duvelshoek.
Nummer 103
Ingang van de woningen boven het café op nummer 105.
Nummer 105
Hier zat in 1971 een café met de naam Walk Inn en in 1977 de Bar Papillon Exclusief: een "zwoelrode animeerzaak", die haar naam eer aan deed door de talloze vlinders aan het plafond en voor en achter de bar. In het Groot Amsterdams Kroegenboek uit 1977 wordt de zaak als volgt beschreven:
Achter de bar staat in het weekend een 'Liz Taylor' in de vol- heid van haar jeugd, die zich voor zonsondergang bezighoudt met computers. De computer is dan ook regelmatig in de war. Hier huist bovendien de Franse tegenhanger van Mae West.
De vaste klanten zijn regelmatig ernstig verliefd op de meisjes die hier werken. Het rampzalige prille geluk krijgt natuurlijk pas echt gestalte wanneer de champagnekurken de vlinders besto- ken voor het bescheiden bedrag van fl. 120,- per forse fles.
Deze zaak werd in 1984 overgenomen door nieuwe eigenaars, die er, onder behoud van de naam Papillon, een "jolig gemengde homobar" van maakten. Ook de vuurrode muurbekleding van de vo- rige zaak werd intact gelaten, maar of de vlinders bewaard bleven is niet be- kend. Papillon bestond nog in 1989.
In 1996 zat er weer een gewoon café onder de naam "FF na de Klote" en wat later werd het een eetcafé met een art deco-achtige inrichting.
Die laatste zaak werd in 2006 onder een jonge nieuwe eigenaar wederom een homocafé. Daarbij werd de bestaande inrichting en de naam 't Leeuwtje aangehouden.
Nummer 107
In 1969 was hier nog de kapper Christian Pleijzier Coiffeures gevestigd.
Vervolgens zat er in de jaren '70 en '80 een sexshop, eerst onder de naam Eros, later als onderdeel van de Christine le Duc-keten.
Sinds begin jaren '90 zit hier La Caupain nagelstudio en hairstyling (zie: www.la-caupain.nl).
Nummers 109-115
De vroegere panden op deze plek zijn rond 1918 gesloopt om plaats te maken voor het Tuschinski Theater, dat het hele huizenblok tussen de Reguliersbreestraat en de Reguliersdwars- straat besloeg. Sinds de opening van deze bijzondere bioscoop in 1921, beheerst de enorme hoge blinde achtergevel ervan het straatbeeld van de oostelijke Reguliersdwarsstraat.
Nummer 117-119
Op deze hoek van de Reguliersdwarsstraat met de Schapen- steeg stond een dubbel hoekpand uit 1642, dat later een classicistische gevelversiering kreeg. Gezien de constructie met twee dwarsdaken evenwijdig aan de Reguliersdwarsstraat, is het mogelijk gebouwd als stalling of koetshuis, zoals zoveel panden in de straat. Later zaten er werkplaatsen in met woningen erboven:
De vroegere panden op nrs. 117-119 als onderdeel
van het Bioscope Theater van F.A Nöggerath (1919)
(foto: Stadsarchief Amsterdam)
Vanaf 1907 was dit pand, blijkens het opschrift, in gebruik bij het "Bioscope Theater" van de Nederlandse filmpionier Franz Anton Nöggerath sr, dat gevestigd was aan de Reguliersbree- straat nr. 34 en helemaal doorliep totaan dit pand.
Nöggerath, zoals die wat later officieel heette, was de eerste permanente bioscoop van ons land. In de volksmond kwam het bekend te staan als "de Neuk". De exploitatie ervan werd in 1925/'26 overgenomen door Van Royen en in 1983 werd het een onderdeel van het naastgelegen Tuschinski.
Het oude pand aan de Reguliersdwarsstraat, dat precies in een hoek tussen deze twee grote bioscoopgebouwen was komen te liggen, werd rond 5 mei 1945 gesloopt. In plaats daarvan kwam toen een gebouwtje zonder verdiepingen, dat aanvankelijk dienst deed als garage en waar vanaf 1986 restaurant Bangkok in zat. Dit was toendertijd één van de eerste Thaise restaurants in ons land. In 2000 werd voor dit restaurant een nieuw pand met 4 appartementen erboven gebouwd:
De nieuwbouw met restaurant Bangkok
en links de achtergevel van Tuschinski
Hiertussen Schapensteeg en Korte Reguliersdwarsstraat
Nummer 121
Hier zat in 1917 een groente- en fruitwinkel en dat was het in 1960 nog steeds.
In 1991 zat hier Stenenwinkel Pebble voor edelstenen, minera- len en sieraden.
Sinds medio 2006 is dit de Special Tea teastore.
Interieur van nummer 121 tijdens de verkoop in 2006
Nummer 123-125
Blijkens een tekening uit 1926 zat hier toendertijd de Mignon Bar.
Vanaf begin jaren '50 zat in dit pand Place Pigalle. Dit in Parijse sfeer ingerichte café was zowel voor Amsterdammers als provin- cialen een geliefde gelegenheid was voor een humoristisch en muzikaal avondje uit.
Hier leerden Johnny Kraaykamp en Rijk de Gooyer ("Johnny & Rijk") elkaar begin jaren '50 kennen en ontstond tezelfdertijd Het Cock- tail Trio, bestaande uit Ad van de Gein, Tonny More en Carel Alberts. Deze beide groepen kregen in de jaren '50 en '60 grote bekendheid in de Nederlandse muziek- en showbizzwereld.
Eind jaren '80 bestond Café Place Pigalle waarschijnlijk nog. Daarna zat hier nachtclub(?) The Tiffany en sinds medio 2006 de Special Tea Loungebar.
Nummer 127
Volgens een tekening uit 1926 zat hier toendertijd de Olympia Bar.
Tegenwoordig is dit pand bij bekende Eetsalon Van Dobben in de achterliggende Korte Reguliersdwarsstraat nr. 5 getrokken.
Nummer 129
In de jaren '70 was hier La Reserve gevestigd, een gedistingeerd café, waarvan het plafond echter gemaskeerd was door een groot donker zeil. Dat scheen bedoeld ter verhoging van de intimiteit van deze overigens licht ingerichte zaak. In vitrines langs de wand stond een enorme collectie glazen voor alle dranken van alle denkbare merken.
Sinds 1996 is het de Reality Bar, het enige café speciaal gericht op homo's met een Latijns-Amerikaanse achtergrond.
Nummer 131
Van 1968-1975 was in dit pand het gemengde homocafé 't Toplicht gevestigd. Dit werd gerund door twee vrienden die hadden gevaren, waardoor er ook veel zeelui kwamen.
Na 1975 werd de zaak onder dezelfde naam voortgezet als gewoon café. Daarbij bleef kennelijk ook de inrichting, met versierd met talrijke bootjes, boeien, boordlampen en patrijspoorten, gehandhaafd. Er kwamen toen veel groepjes twintigers, hoogstwaarschijnlijk Rembrandtpleinpubliek.
In 1999 zat hier nachtclub(?) No Limits.
Tegenwoordig het Japanse sushirestaurant Tomo Sushi.
Nummer 133
Geen nadere gegevens bekend.
Korte Reguliersdwarsstraat
Totaan de stadsuitbreiding van 1665 liep de Regulierdwarsstraat niet, zoals nu rechtdoor naar het Rembrandtplein, maar volgde het verloop van de huidige Korte Reguliersdwarsstraat.
De Korte Reguliersdwarsstraat is nadien nauw met de Reguliers- dwarsstraat verbonden gebleven: als doorgangsroute naar het Rembrandtplein, maar ook voor wat betreft de homohoreca:
Nummer 6
Hier zit Café Het Pandje, een groot bruin café dat al in 1977 voor 80% bezocht werd door "homofielen, die allemaal goed bevriend zijn met de inwonende geruisloze zwarte bouvier", aldus het Groot Amsterdam Kroegenboek.
Er kwam hier een heel divers publiek, uiteenlopend van rasechte Amsterdammers tot relnichten, discomeiden en als "bouwdozen" omschreven transseksuelen. De ongedwongen vrolijkheid kwam tot een hoogtepunt wanneer op de weekendavonden klanten zelf de microfoon ter hand namen en Amsterdamse liedjes ten gehore brachten.
In 1984 stond de zaak nog bekend als homocafé, maar inmiddels zullen zij er niet meer komen. Wel wordt hier nog steeds live muziek gezongen en gespeeld.
Nummer 10
Hier zat al in 1977 de Favourite Tavern, die in 1984 te boek was komen te staan als homocafé. Het was een degelijke zaak zonder veel poespas in de sfeer van de café's rondom Amstel en Rembrandtplein. Er was een klein dansvloertje waarop zo nu en dan een travestie-optreden plaatsvond.
Niet veel later werd deze zaak overgenomen door de volks- zanger Peter Beense en heet sindsdien het Peter Beense Karaoke café (zie www.cafepeterbeense.nl).
Advertentie van de Favourite Tavern uit 1984
(uit de gids "Amsterdam in je kontzak")
|